Dierenarts Mouwen

Van Harte Welkom

JA Slideshow2 Module

sporthonden

De hond als sporthond

E-mail Afdrukken PDF

Een extra verantwoordelijkheid

Als we gaan kijken naar het gebruik van onze hond in sportcompetities, zoals behendigheid of flyball, dan moeten we ons de vraag stellen of dit verantwoord is en wanneer dit niet meer het geval is.

Het gebruik van onze hond als sporthond in competities betekent dat wij prestaties van onze hond vragen, terwijl de hond zelf niet in kan schatten, noch aan kan geven wanneer van hem teveel gevraagd wordt. Dat betekent een flinke verantwoordelijkheid en roept een heleboel vragen op.

Mogen wij überhaupt van honden lichamelijke prestaties vragen ter meerdere eer en glorie van een eigenaar?

Zo ja, onder welke condities is het verantwoord dit te doen?

Mogen honden gebruikt worden voor competitieve wedstrijden?

Deze vraag durf ik met een ja te beantwoorden, als ik naar een jonge gezonde behendigheidshond kijk, die met veel plezier en vol fanatisme een parcours zie voltooien. Hetzelfde geldt voor die groep flyball honden voor de start van hun wedstrijd. In beide gevallen straalt de werklust en het plezier van de hond af.

Aan de andere kant heb ik ernstige moeite met die honden die met de staart tussen hun benen en de oren in hun nek hun werk staan te doen, ongeacht welke sport. Ook met honden met fysieke gebreken, die uitwendig niet zichtbaar zijn, zoals ernstige heupproblemen of rugproblemen in fysiek zware sporten (behendigheid) heb ik grote moeite.

Uit bovenstaande voorbeelden blijkt duidelijk dat voor iedereen de heldere voorbeelden geen probleem opleveren, zowel ten positieve als ten negatieve. Maar wat doen we met die hond die vorige week zijn pols verstuikt heeft, waarbij de eigenaar naar de dierenarts gaat en waarvoor de dierenarts, niet wetende dat deze hond ingezet wordt in sportwedstrijden, pijnstillers heeft gegeven en die nu gewoon deelneemt aan een behendigheidswedstrijd? De hond voelt niets en gaat bloedfanatiek rond, de eigenaar hoeft niet te weten wat de consequenties kunnen zijn en de keurmeester ziet niets, weet niets en iedereen lijkt tevreden en met plezier zijn deel van de wedstrijd te voltooien. Het zal duidelijk zijn dat ik hier wel moeite mee heb.

Het huidige reglement biedt overigens geen enkele houvast om zo'n geschetste situatie te voorkomen. Er is geen dopingreglement in de behendigheid, noch in de flyball of de gehoorzaamheid.

Ook de medische conditie van de hond is onvoldoende gereglementeerd. Het niet kreupel lopen is het enige dat in het reglement opgenomen is. Daarom zou er eerst een kader vastgesteld moeten worden, waarbinnen verantwoorde hondensport plaats zou kunnen vinden.

{mosimage}  

Wat zijn de voorwaarden waaronder verantwoord hondensport plaats zou kunnen vinden?

Medische keuring

Allereerst zouden we zeker moeten zijn dat alle honden die deelnemen medisch in staat zijn deel te kunnen nemen, zonder dat dit kan leiden tot (verdere) beschadigingen of blessures. Dit kan volgens mij alleen als een hond in alle rust een uitgebreide medische keuring ondergaat, met een vergelijkbaar doel als de huidige sportkeuring bij mensen, namelijk voorkoming van onnodig risico.

Hoe vaak zo'n keuring plaats moet vinden (1 keer per jaar aan het begin van het seizoen voor alle wedstrijdhonden vanaf de B1 of 1 keer in het leven voor alle deelnemende honden?) en waar zo'n onderzoek uit moet bestaan (alleen fysiek orthopedisch onderzoek of ook röntgenfoto's, voor alle honden hetzelfde onderzoek of specifiek toegepast op mogelijke rasproblemen?) , is iets dat in overleg tussen behendigheidsofficials en dierenartsen vastgesteld kan worden. Wel is duidelijk dat er aandacht geschonken moet worden aan de algehele gesteldheid van de hond (overgewicht, suikerziekte, addison), het bewegingsapparaat van de hond en de zintuigen (met name de ogen).

Dopingreglement

Verder is het belangrijk dat de prestatie van de deelnemende honden niet positief noch negatief beïnvloed mag worden door medicatie. Er moet dus een dopingreglement vastgesteld worden met een dopinglijst. Deze lijsten bestaan al bij de windhonden rennen en in de paardensport.

Nu is handhaving van zo'n dopinglijst door middel van urine en/of bloedonderzoek een vrij kostbare aangelegenheid. Aan de andere kant weet ook geen enkele deelnemer welke medicijnen in combinatie met hondensport schadelijk en/of competitievervalsend zijn. Daarom zou het al een hele verbetering zijn als er een dopinglijst vastgesteld kan worden, met de medicijnen die deze stoffen bevatten. Bij aanvraag van een startlicentie kan de eigenaar dan ondertekenen dat hij/zij niet voornemens is zoveel weken voor deelname medicijnen van de dopinglijst te gebruiken. Handhaving is dan niet geregeld, maar de eigen verantwoordelijkheid wordt wel aangesproken.

Conditie van de hond

Met bovenstaande maatregelen kunnen belangrijke excessen voorkomen worden. Toch zijn via een reglement niet alle problemen te voorkomen. Er is zo mogelijk nog een belangrijkere rol voor de eigenaar. Deze is namelijk de meest direct verantwoordelijke om zijn hond zo goed mogelijk geprepareerd aan de start van een wedstrijd te brengen. De hond moet weten wat van hem verlangd wordt (goed getraind) en fysiek in staat om een zo goed mogelijke prestatie te leveren. Daartoe dient het fysieke van de hond zo goed mogelijk voorbereid te zijn, doordat de conditie van de hond zo goed mogelijk is. Verder mag er natuurlijk geen sprake zijn van overgewicht en dient er een goede warming up plaatsgevonden te hebben. Na de wedstrijd moet de hond via een goede cooling down rustig kunnen herstellen van zijn prestatie. In vorige artikelen zijn deze onderwerpen behandeld.

Conclusie

Het gebruik van honden voor het leveren van sportprestaties vereist een bijzondere verantwoordelijkheid voor de eigenaar. Doordat de hond niet in staat is te doorzien wat te zwaar voor hem is en ook niet aan kan geven wanneer hij te veel doet, moeten reglementen, maar vooral de eigenaar de hond beschermen tegen excessen. Op deze manier blijft hondensport voor iedereen een plezierige bezigheid.

Contact